همیشه نباید حرف زد گاه باید سکوت کرد حرف دل که گفتنی نیست باید آدمش باشد،کسی که با یک نگاه کردن به چشمت تا ته بغضت را بفهمد

تا به حال طعم بیخیالی را چشیدهای؟ ملس است و دلچسب! چقدر مینشیند به جانت، و دلشاد از تمام اتفاقات اطرافت لذت میبری. از صبحهای بیتشویش، صدای گنجشکها، شمعدانیهای پشت پنجره، نوشیدن فنجان چای با طعم زندگی، و در آخر، سکوت شبهای بیدغدغه. بیخیال باش جانم! نگذار تا رد پای خاطرات، روحت را لگد مال کند. بگذار و بگذر از تمام تلخکامیهای روزگار. لبخند بزن، عمیق نفس بکش، و جان ببخش به تمام لحظههای بیجان این دوران. بیخیال باش جانم …